Αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων - Τεράστια ευκολία μέχρι να χαλάσει ...
Εδώ και μια δεκαετία οδηγώ αυτόματα αυτοκίνητα , τα τρία από τα τέσσερα επιβατικά της οικογένειας είναι αυτόματα :
Εγώ Chevrolet Cruze LT Auto.
H σύζυγος Nissan Micra Auto.
Ο πατέρας Peugeot 607 Auto.
Η μητέρα παραδοσιακή Peugeot 106 XN manual.
Τα σχόλια όλων των οδηγών διθυραμβικά, τι εύκολο που είναι , πόσο πιο άνετα κινείσαι στους μποτιλιαρισμένους δρόμους των Αθηνών. Μα γιατί δεν είχα πάρει αυτόματο τόσο καιρό ?? κτλ.
Επίσης όταν με το καλό ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να πουλήσουμε το μικρό μας Nissan πλήρες χλμ (190.000) ανακαλύψαμε ότι όπως στην αρχική αγορά ήταν ακριβότερο παρέμενε σημαντικά ακριβότερο και ως μεταχειρισμένο, σε αντίθεση δηλαδή με άλλα αξεσουάρ που δεν πρόσθεταν αξία στο αυτοκίνητο το κιβώτιο του έδινε σημαντική προστιθέμενη αξία και ως μεταχειρισμένο. Έχοντας το αγοράσει δε μεταχειρισμένο καταλήξαμε να έχουμε σχεδόν μηδενικό κόστος κτήσης για τα χρόνια κατοχής του αφού το πουλήσαμε ελάχιστα λιγότερο από την τιμή αρχικής αγοράς. Βέβαια τα αυτοκίνητα γενικά αποτελούν έξοδο και μάλιστα σημαντικό. Φίλος που δεν οδηγεί έχει βγάλει ήδη ένα σπίτι από τα λεφτά που οι υπόλοιποι ξοδεύουμε για να μην παστωνόμαστε στις συγκοινωνίες ή φυγόπονοι να μην περπατάμε / ποδηλατούμε.
Τώρα όμως έφτασε και η ώρα να μάθουμε και τα κακά της ζωής με αυτόματο κιβώτιο ! Το κιβώτιο χάλασε στο αμερικάνικο αυτοκίνητο μου , ρωσικής κατασκευής. Ναι έχω Σεβρολέ φτιαγμένη στην Αγία Πετρούπολη τα καλά της παγκοσμιοποίησης. Το κιβώτιο είναι κατασκευής Νοτίου Κορέας όπως και τα ηλεκτρικά του κινητήρα ενώ ο ίδιος ο κινητήρας αν δεν λαθεύω φτιάχτηκε κάπου στο Μεξικό ή την Alabama...
Εδώ να πω ότι το αμαξάκι εκτός από ομορφούλι για μικρό οικογενειακό έχει υπάρξει καθ' όλα τίμιο στα 13 έτη συμβίωσης. Φτηνό στην αγορά με υπερπλήρη εξοπλισμό ( τι ηλιοροφές, τι πλευρικοί αερόσακοι, τι εξάδικα cd, ζάντες ελαφρού κράμματος , κλίμα , abs , esp) , οικονομικό στη συντήρηση , άνετο και ασφαλές στην οδήγηση (όχι σπορ δεν είναι αλλά δεν είναι ούτε επικύνδυνο ούτε σε ξεμεσιάζει) και μέχρι και τον 12ο χρόνο χωρίς ιδιαίτερες βλάβες εκτός προγράμματος.
Εν συντομία δηλαδή ιδανικό αυτοκίνητο και ας το περιφρονούν λόγω σήματος ( η μάνα μου το λέει ασθενοφόρο λόγω του πλάγιου σταυρού της Σεβρολέ) προέλευσης ( ιμιτασιό Αμερικάνο , Κορεάτης με green card λένε είναι).
Ο 13 χρόνος απεδείχθη όμως μοιραίος. Πολλές βλάβες εκτός προγράμματος με αποτέλεσμα να έχει βγει ένας λογαριασμός περί τις 2.000 € πριν καν χαλάσει και το κιβώτιο ταχυτήτων και το μοιραίο χτύπημα του κιβωτίου που μας έχει βάλει στο υπαρξιακό δίλλημα το φτιάχνω ή το πετάω ?
Θα πει κανείς υπερβάλεις θα το πετάξεις για μια βλάβη ? Όμως το αυτόματο είναι κόλπο ζόρικο.
Πρώτη λύση : Η επισκευή με αμφίβολα αποτελέσματα ως προς την επιτυχή της έκβαση αλλά και τη μακροζωϊα της κοστίζει τουλάχιστο 1.500 € (οι αμερικάνοι που λατρεύουν τα στατιστικά και τα αυτόματα κιβώτια λένε ότι η επισκευή κρατά κατά μέσο όρο 50.000 χλμ αν έχει πετύχει [30.000 Miles]). O μάστορας δίνει 6μήνες με 1 έτος εγγύηση αλλιώς ξανά στο σημείο μηδέν.
Δεύτερη λύση: Αλλαγή με μεταχειρισμένο. Αρχικά δεν υπάρχει στο Greece, εισαγωγής είναι 3.000 συν μεταφορικά και τελωνείο αν χρειαστεί δλδ καλά 4.000 στο νερό ... και δεν ξέρεις και τι έχει κάνει ο προηγούμενος και πόσο κάθονταν στη μάντρα.
Τρίτη λύση: Ανακατασκευασμένο σε εργοστάσιο του εξωτερικού. Περίπου όπως η πρώτη λύση σε πιο μαζικό. Τα ίδια προβλήματα μοναδικό πλεονέκτημα πιθανόν να έχει 2ετη εγγύηση αλλά θα πρέπει να το στείλεις έξω με τσουχτερά μεταφορικά οπότε μήπως τελικά είναι σαν να μην έχει εγγύηση ?
Τέταρτη λύση: Καινούργιο κιβώτιο κόστος από 7.000 € χωρίς τοποθέτηση και μεταφορικά ενώ θα πρέπει να περιμένουμε και το καράβι κάτι μήνες για να έρθει , αν αυτούς τους μήνες κυκλοφορούμε με ταξί το κόστος γίνεται διψήφιο σε χιλιάδες οπότε μάλλον καλύτερα να αγοράσουμε άλλο αμάξι.
Πέμπτη λύση : Fold , που λένε και στο πόκερ αν και δεν παίζω. Περιορίζουμε τις ζημιές μας και γλύφουμε τις πληγές μας. Πληρώσαμε που πληρώσαμε 2 χιλιάρικα φέτο σε σέρβις δεν θα τα κάνουμε 4 θα πάρουμε ότι μπορούμε από ανταλακτικά και πάμε για άλλα. Αντί να γίνουμε η χαρά του μάστορα θα γίνουμε η χαρά του δοσατζή δηλαδή της τράπεζας.
Αυτά αγαπητοί αναγνώστες στην Ελλάδα της κρίσης ναι αυτής που είμασταν θωρακισμένοι (Καραμανλής 2008) με λεφτά (Παπανδρέου 2010) που τέλειωσε ντε με έξοδο από την εποπτεία όπως προσπαθούν να μας πείσουν αυτοί που δεν δούλεψαν ποτέ τους και δεν τους έλλειψε ποτέ και τίποτα , οι πολιτικοί ταγοί μας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου