Οι εκλογές στην Ελλάδα

Αν και πολλοί απογοητεύτηκαν από το αποτέλεσμα των εκλογών, υπάρχουν και θετικά σημεία. Με τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις της 6 Μαίου και της 17 Ιούνη εδραιώθηκε στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα μια βουλή πολυκοματική και η απαίτηση για κυβέρνηση συνεργασίας. Στις 6η Μάη ο λαός αρνήθηκε ξεκάθαρα την αυτοδυναμία που ζητούσε η ΝΔ ενώ και στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις το κεντρώο δίπολο της μεταπολίτευσης υποχώρησε σε ποσοστά πολύ μικρότερα από αυτά που απολάμβανε τα τελευταία 35 χρόνια. Επίσης όπως φάνηκε κυρίως στην τελευταία αναμέτρηση ο λαός κουράστηκε από τον αδιέξοδο και ανεύθυνο λόγο του ΚΚΕ που στη μετά Φλωράκη και Κύρκου εποχή, ονειροβατεί σε ένα παρελθόν εξιδανικευμένο χωρίς να αναγνωρίζει ούτε τις νέες συνθήκες του σήμερα ούτε τα λάθη του χθες (λχ εγκλήματα σταλινισμού) και χωρίς να έχει ουσιαστικές προτάσεις. Το κακό της εισόδου της Χρυσής Αυγής στην βουλή όπως και η λιγότερο ακραία εκδοχή του το ΛΑ.ΟΣ προηγουμένως δείχνουν οτι η δεξαμενή της ακροδεξιάς στην Ελλάδα ακόμη και σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ευνοούν τα άκρα έχει ταβάνι το 8%. Πιστεύω οτι η συμμετοχή της σε μια κανονική βουλή θα απογοητεύσει τον κόσμο και τα δύο αυτά κόμματα θα πέσουν στο 4% περίπου. Επίσης η καταδίκη του δικοματισμού όπως εφαρμόστηκε τα τελευταία 35 χρόνια καθώς και των μεταρρυθμίσεων των τελευταίων ετών που περιορίστηκαν σε φορομπηχτικά και όχι και σε διαρθρωτικά μέτρα ίσως βοηθήσει να παραμεριστούν επιτέλους τα φθαρμένα και διεφθαρμένα πρόσωπα και των δύο κομμάτων και να γίνει επιτέλους μια ειλικρινής προσπάθεια μεταρυθμίσεων πριν πέσουμε στο γκρεμό μια και καλή. Τέλος για τον εκλογικό νόμο αν και η απλή αναλογική είναι πιο δίκαιη είναι μάλλον ακατάληλη για μια ανώριμη χώρα στις συνεργασίες όπως μας έχει δείξει και το παράδειγμα της Ιταλίας παλαιότερα. Μια καλή ενδιάμεση λύση θα ήταν να δίνεται ένα μπόνους εδρών στο σχήμα που θα προκύπτει από την διευρευνητική εντολή και όχι στο πρώτο κόμμα με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνητρο για συνεργασία ώστε να δημιουργηθεί κυβέρνηση, επίσης οι βουλευτές επικρατείας να βγαίνουν από αυτές τις έδρες. Το τελευταίο ενθαρυντικό σημάδι είναι οτι ο κατ'όνομα προοδευτικός χώρος είναι κοντά στο να εμφανιστεί πάλι ενιαίος και δυνατός. Τέλος θα πρέπει κατα τη γνώμη μου να διακοπεί η επιχορήγηση των κομμάτων, ειδικά αυτή τη πολύ δύσκολη περίοδο για τη χώρα θα έπρεπε να διακοπεί ή να περιοριστεί κατά πολύ και η βουλευτική αποζημίωση και σύνταξη και οι λοιπές παροχές ώστε να εξοικονομηθούν πόροι για φάρμακα,νοσοκομεία, σχολεία.